Scenariusz zajęć realizowanych zgodnie z metodologią STEM w oparciu o zasoby Zintegrowanej Platformy Edukacyjnej, opracowany w ramach rządowego programu wspierania organów prowadzących szkoły i placówki w rozwijaniu umiejętności cyfrowych dzieci i młodzieży na lata 2025‑2029 – „Cyfrowy Uczeń” (Dz.U.2025.1254)

Imię i nazwisko autora: Roman Frąckowiak

Przedmiot wiodący:

• informatyka

Filary metodologii STEM realizowane w ramach zajęć:

(S) przedmioty przyrodnicze

• fizyka

(T) technologie

• informatyka

(E) inżynieria

(M) matematyka

Etap edukacyjny:

III etap - szkoła ponadpodstawowa

• liceum ogólnokształcące

• technikum

• szkoła branżowa

Pracownia STEM wspierana przez scenariusz:

• P2: Konstruowanie i programowanie robotów

Czas potrzebny na realizację zajęć:

• 135 minut (3 godziny lekcyjne)

Sugerowany sposób organizacji czasu:

• zajęcia realizowane w całości w sposób ciągły

Krótki opis zajęć

Zajęcia wprowadzają uczniów w podstawy elektroniki oraz praktyczne wykorzystanie płytki stykowej do montażu prostych układów bez konieczności lutowania. Uczestnicy poznają działanie diody LED, diody RGB, czujnika temperatury oraz fotorezystora, a następnie zbudują układ oparty na platformie Arduino. Dane z czujników będą prezentowane na wyświetlaczu. W pierwszej części wykonają symulację układu w Tinkercad, po czym przygotują program w środowisku Arduino IDE, które wykorzystuje język C/C++.

Tytuły i odnośniki do e‑materiałów z ZPE, w oparciu o które przygotowane są zajęcia

• Podstawy elektroniki

• Projekt Arduino

• Arduino – Hello World w elektronice

• Arduino – pierwszy układ elektroniczny

• Arduino -światła drogowe

• Arduino - dioda RGB

Cel ogólny zajęć:

Celem zajęć jest wprowadzenie uczniów w podstawy elektroniki oraz rozwijanie umiejętności projektowania, symulowania i montażu prostych układów elektronicznych z wykorzystaniem płytki stykowej i platformie Arduino, a także programowania w języku C/C++ w celu odczytu danych z czujników i prezentowania ich na wyświetlaczu.

Cele operacyjne w sferze kognitywnej zgodnie ze zrewidowaną taksonomią Blooma

Z zakresu pamiętania informacji
(przywoływanie istotnych informacji).

• wymienia podstawowe elementy elektroniczne wykorzystywane w prostych układach (rezystor, dioda LED, przycisk, przewody, czujnik);

• opisuje, czym jest platforma Arduino i do czego służy;

• rozpoznaje symbole LED, rezystora oraz diody RGB używane w schematach;

Z zakresu rozumienia informacji
(wyjaśnienie istotnych informacji).

Uczeń:

• wyjaśnia, jak działa dioda LED i dlaczego potrzebny jest rezystor ograniczający prąd;

• opisuje zasadę działania diody RGB oraz sposób sterowania kolorami;

•  interpretuje podstawowy schemat elektroniczny zamieszczony na platformie ZPE;

• tłumaczy, jak platforma Arduino przetwarza polecenia zapisane w kodzie.

Z zakresu zastosowania informacji
(rozwiązywanie problemów o zamkniętej strukturze, o jednoznacznym rozwiązaniu).

Uczeń:

• montuje prosty układ elektroniczny na płytce stykowej według schematu;

• programuje platformę Arduino tak, aby sterować świeceniem diody LED i diody RGB;

• używa podstawowych funkcji środowiska Arduino IDE do uruchomienia programu (kompilacja, wgrywanie, monitor portu szeregowego);

• stosuje wiedzę o biegunowości elementów, podłączając je poprawnie do płytki.

Z zakresu analizowania, oceniania i tworzenia informacji 
(rozwiązywanie problemów o otwartej strukturze, tworzenie własnych rozwiązań zadanych problemów, ocena dotycząca wartości idei lub materiałów).

Uczeń 

• porównuje działanie zwykłej diody LED i diody RGB;

•  analizuje, dlaczego układ może nie działać (np. złe podłączenie, brak rezystora, błędy w kodzie);

• wyodrębnia w szkicu fragmenty odpowiedzialne za poszczególne funkcje (np. konfiguracja pinów, pętla główna);

• projektuje własny prosty układ elektroniczny wykorzystujący przynajmniej jedną diodę LED lub diodę RGB;

• modyfikuje schemat z ZPE, dodając dodatkowe elementy lub funkcje;

• ocenia, czy wykonany układ działa zgodnie z założeniami i proponuje poprawki.

Sposób realizacji zaplanowanych celów przez nauczyciela

• dyskusja;

• pogadanka z wykorzystaniem multimedium i ćwiczeń interaktywnych;

• metoda projektu

• praca indywidualna;

• praca w parach;

• praca w grupach;

• praca całego zespołu klasowego.  

Realizowane punkty podstawy programowej kształcenia ogólnego dla danego przedmiotu

Przygotowanie nauczyciela

• komputery z głośnikami, słuchawkami i dostępem do Internetu;

• zasoby multimedialne zawarte w e‐materiale;

• tablica interaktywna/tablica, pisak/kreda;

• środowisko Arduino IDE 2.3.6 (lub nowszej wersji);

• platformę Arduino UNO Rev3 lub wybrany odpowiednik;

• płytka stykowa;

• dioda LED;

• rezystor;

• dioda RGB;

• brzęczek.

Co zrobić, aby zajęcia były dostępne dla wszystkich uczniów?

Aby zajęcia z informatyki były dostępne dla wszystkich uczniów – w tym tych ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (SPE) – warto zaplanować je tak, aby uwzględniały różnorodne możliwości, tempo pracy oraz style uczenia się.

1. Dostosowanie przestrzeni i sprzętu

• Zapewnienie ergonomicznych stanowisk pracy (regulowane krzesła, odpowiednia wysokość biurek).

• Umożliwienie pracy na urządzeniach mobilnych lub powiększonych monitorach dla uczniów z wadami wzroku.

• Zainstalowanie klawiatur alternatywnych, klawiatur ekranowych, myszy trackball lub joysticków dla uczniów z niepełnosprawnościami ruchowymi.

• Używanie oprogramowania udźwiękawiającego i  powiększającego oraz czytników ekranu.

2. Dostosowanie treści i sposobu pracy

• Tworzenie materiałów dydaktycznych w kilku formach: tekstowej, graficznej, audio.

• Zwiększanie kontrastu, stosowanie dużych czcionek i  czytelnych kolorów.

• Przygotowanie instrukcji krok po kroku, najlepiej z  przykładami.

• Dzielnie zadań na mniejsze etapy, aby ułatwić wykonanie poleceń uczniom z trudnościami w koncentracji.

3. Zróżnicowanie metod nauczania

• Stosowanie nauczania multisensorycznego: obrazy, dźwięk, ruch, manipulacja fizycznymi elementami (np. roboty edukacyjne).

• Prowadzenie pracy w parach lub małych grupach, co umożliwia wzajemne wsparcie.

• Pozwalanie uczniom wybierać sposób wykonania zadania (prezentacja, projekt graficzny, program, nagranie), aby mogli pracować zgodnie ze swoimi mocnymi stronami.

4. Indywidualizacja i dostosowania

• Modyfikacja zakresu zadań (mniej elementów trudnych, więcej czasu na wykonanie).

• Stosowanie poszerzenia dla uczniów zdolnych i  uproszczenia dla uczniów z trudnościami.

• Uwzględnianie zaleceń z opinii lub orzeczeń poradni psychologiczno‑pedagogicznej.

5. Wsparcie komunikacyjne

• Używanie jasnego, prostego języka.

• Wspieranie poleceń grafikami, ikonami, piktogramami (np. dla uczniów ze spektrum autyzmu).

• Sprawdzanie zrozumienia na każdym etapie zadania.

6. Współpraca specjalistów

• Stały kontakt z pedagogiem specjalnym, psychologiem oraz terapeutami.

• Konsultowanie planu zajęć i materiałów pod kątem dostępności.

• Włączanie asystenta nauczyciela, jeśli jest przewidziany dla ucznia.

7. Tworzenie atmosfery akceptacji

• Wyjaśnianie zasad pracy zespołowej, promowanie tolerancji i wzajemnej pomocy.

• Unikanie oceniania wyłącznie na podstawie wyników – branie pod uwagę wysiłku, zaangażowania i postępów.

• Budowanie poczucia bezpieczeństwa i możliwości popełniania błędów.

8. Technologie wspierające

• Aplikacje do nauki kodowania w formie wizualnej (Scratch, Blockly) dla uczniów mających trudności z czytaniem.

• Programy pomagające w organizacji pracy (timer, checklisty).

• Oprogramowanie wspierające zdolności poznawcze, np. aplikacje treningowe dla uczniów z dysleksją lub dyskalkulią.

Przygotowanie uczniów

Aby zajęcia przebiegały sprawnie i efektywnie, uczniowie powinni odpowiednio przygotować się przed lekcją.

1. Zapoznanie się z materiałami teoretycznymi

Uczniowie są poproszeni o:

• Przeczytanie krótkiego wprowadzenia udostępnionego przez nauczyciela (np. plik PDF  lub wybranego materiału z wykazu umieszczonego w zakładce „Tytuły i odnośniki do e‑materiałów z ZPE”).

• Obejrzenie krótkiego filmu wyjaśniającego podstawowe pojęcia, np.:

  • jak działa płytka stykowa,

  • czym jest układ elektroniczny,

  • podstawy programowania w Scratch lub Pythonie,

  • wprowadzenie do Arduino czy robotów edukacyjnych. (linki w zakładce „Tytuły i odnośniki do e‑materiałów z ZPE”).

• Zapoznanie się z instrukcją obsługi środowiska, z  którego będą korzystać (IDE Arduino, aplikacje do robotów, edytor kodu).

2. Wykonanie zadania wstępnego

Przed lekcją można poprosić uczniów o:

• rozwiązanie krótkiego quizu online sprawdzającego zrozumienie podstawowych pojęć,

• przygotowanie prostego szkicu/wykresu (np. jak podłączyć LED do baterii),

• zapisanie w zeszycie kilku pytań lub obserwacji dotyczących materiału filmowego lub tekstu,

• przygotowanie prostego algorytmu w formie listy kroków (np. „Jak działa sygnalizator świetlny?”).

3. Przygotowanie materiałów praktycznych

W zależności od rodzaju zajęć uczniowie mogą przynieść:

• słuchawki (jeśli planowane są ćwiczenia multimedialne),

• pendrive z zapisanymi plikami lub wcześniejszym projektem.

4. Przygotowanie techniczne

Uczniowie upewniają się, że

• ich konto uczniowskie działa w tinkercad;

• na laptopach domowych mają zainstalowane wcześniej wymagane oprogramowanie (np. Arduino IDE, Thonny dla Pythona).

5. Nastawienie do pracy i bezpieczeństwa

Przed lekcją warto, aby uczniowie:

• przypomnieli sobie zasady bezpiecznej i higienicznej pracy przy komputerze,

• zapoznali się z zasadami bezpieczeństwa podczas pracy z elektroniką:

  • nie dotykamy przewodów pod napięciem,

  • nie podłączamy elementów bez instrukcji,

  • wszystkie układy budujemy na płytce stykowej bez lutowania.

Kluczowe zasady bezpieczeństwa podczas zajęć

Kluczowe zasady bezpieczeństwa podczas zajęć z informatyki z wykorzystaniem STEM.

1. Bezpieczeństwo pracy przy komputerze

Zagrożenia:

• przeciążenie wzroku, bóle pleców i rąk wynikające z niewłaściwej postawy,

• potknięcia i upadki spowodowane przewodami podłączonymi do komputerów,

• przypadkowe utraty danych.

Jak unikać:

• siedzieć prosto, z monitorem ustawionym na wysokości oczu,

• utrzymywać porządek przy stanowisku pracy, nie dotykać kabli i nie odłączać ich bez zgody nauczyciela,

• zapisywać pracę regularnie i korzystać z  bezpiecznych nośników danych.

2. Bezpieczeństwo podczas pracy z elektroniką i Arduino

Zagrożenia:

• zwarcia i uszkodzenie komponentów wskutek błędnego podłączenia,

• oparzenia lub porażenia przy nieumiejętnym korzystaniu z zasilania,

• uszkodzenie komponentów, z których zbudowany jest układ.

Jak unikać:

• montować obwody tylko na płytkach stykowych,

• przed podłączeniem do zasilania sprawdzić układ co najmniej dwa razy pod kątem poprawności montażu,

• używać rezystorów przy elementach wymagających ograniczenia prądu (LED, czujniki),

• nie dotykać metalowych części układu, kiedy jest podłączony do USB,

• zgłaszać nauczycielowi wszelkie podejrzane zapachy, nagrzewanie się elementów lub błędy działania.

3. Bezpieczeństwo w pracy zespołowej

Zagrożenia:

• konflikty wynikające z nieporozumień,

• niekontrolowane działania jednego ucznia mogące zagrozić całej grupie.

Jak unikać:

• dzielić się obowiązkami zgodnie z rolami (projektant, konstruktor, programista, tester),

• komunikować wszystkie zamiary dotyczące zmian w  projekcie,

• zachowywać się odpowiedzialnie i respektować polecenia nauczyciela

4. Cyberbezpieczeństwo i higiena cyfrowa

Zagrożenia:

• dostęp do niebezpiecznych treści,

• przypadkowe pobranie szkodliwego oprogramowania,

• utrata lub wyciek danych osobowych.

Jak unikać:

• korzystać wyłącznie z zatwierdzonych przez nauczyciela stron i narzędzi,

• nie pobierać plików z nieznanych źródeł,

• nie udostępniać haseł i nie logować się na cudzych kontach,

• wylogowywać się po zakończeniu pracy.

5. Zachowanie porządku i organizacja stanowiska

Zagrożenia:

• potknięcia, przewrócenie sprzętu, uszkodzenia urządzeń,

• zgubienie elementów konstrukcyjnych lub elektronicznych.

Jak unikać:

• odkładać narzędzia i elementy do oznaczonych pojemników,

• utrzymywać czyste biurko,

• po zajęciach sprawdzać, czy nic nie zostało w gniazdach, kablach lub na podłodze.

Faza wprowadzająca

Faza realizacyjna

Faza podsumowująca

Propozycje działań dla uczniów, które mają na celu integrację i utrwalenie zdobytej wiedzy

1. Mini‑projekt podsumowujący

Uczniowie projektują i wykonują niewielki układ lub program, wykorzystując zdobytą wcześniej wiedzę.
Przykłady:

• stworzenie sygnalizatora świetlnego na diodach,

• pomiar jasności światła i wyświetlanie wyników,

• termometr z diodą sygnalizującą przekroczenie temperatury,

• prosty alarm światła lub ruchu.

Cel: samodzielne zastosowanie nowo zdobytych umiejętności.

2. Mapa myśli lub infografika

Uczniowie tworzą mapę pojęć lub plakat cyfrowy, który przedstawia:

• budowę układu,

• poznane czujniki,

• zasady działania płytki stykowej,

• elementy programu Arduino (np. pętla loop, funkcje).

Cel: uporządkowanie wiedzy i powiązań między elementami.

3. Zadanie problemowe lub „wyzwanie inżynieryjne”

Uczniowie rozwiązują problem, np.:

• „Jak zrobić układ, który sam włącza światło po zmroku?”

• „Jak wykryć wzrost temperatury i zareagować sygnałem?”

• „Jakie zmiany wprowadzić, by układ działał szybciej lub dokładniej?”

Cel: rozwijanie myślenia projektowego i umiejętności modyfikowania układów.

4. Test wzajemnego nauczania

Uczniowie pracują w parach lub małych grupach:

• tłumaczą partnerowi wybrany fragment lekcji,

• porównują swoje rozwiązania układów,

• analizują różnice między programami i wybierają najlepsze rozwiązania.

Cel: utrwalenie poprzez wyjaśnianie innym (najskuteczniejsza forma nauki).

5. Notatka laboratoryjna – „Co zaobserwowałem?”

Pracując indywidualnie, uczniowie uzupełniają krótką notatkę:

• co działało w eksperymencie,

• co trzeba było poprawić,

• jakie błędy popełnili i jak je naprawili.

Cel: refleksja nad procesem i wzmacnianie umiejętności diagnostycznych.

6. Portfolio ucznia

Uczniowie gromadzą:

• zdjęcia z budowy układów,

• kod programów,

• schematy połączeń,

• refleksje i wnioski.

Cel: podsumowanie całego procesu uczenia się, możliwość oceniania kształtującego.

7. Dyskusja refleksyjna – „Co by było, gdyby…?”

Nauczyciel proponuje pytania wyzwalające myślenie:

• „Co się stanie, jeśli zamiast tego rezystora użyjemy innego?”

• „Jak zmieni się działanie układu po odwróceniu polaryzacji diody?”

• „Jak można ulepszyć ten projekt?”

Cel: transfer wiedzy i pogłębianie rozumienia zjawisk.

8. Zastosowanie wiedzy w nowych sytuacjach

Uczniowie dostają nowe scenariusze problemów:

• układ działa niestabilnie — co może być przyczyną?

• przy pomiarze światła pojawiają się szumy — jak je ograniczyć?

• LED świeci zbyt słabo — co zmienić?

Cel: utrwalenie umiejętności analizy i diagnozy.

9. Uczeń jako projektant – modyfikacja gotowego układu

Każdy uczeń:

• dostaje gotowy układ lub program,

• wprowadza modyfikację według instrukcji lub własnego pomysłu,

• testuje i opisuje efekt.

Przykłady:

• zmiana częstotliwości migania diody,

• dodanie dodatkowego czujnika,

• poprawa estetyki lub ergonomii połączeń.

Cel: kreatywna integracja wiedzy teoretycznej i praktycznej.

Propozycje ewaluacji lekcji i stopnia realizacji zaplanowanych celów edukacyjnych

Ewaluacja powinna obejmować zarówno proces uczenia się, jak i efekty pracy uczniów,  także pozwolić ustalić, czy zastosowane metody i środki dydaktyczne były skuteczne.

1. Autoewaluacja uczniów (refleksja)

Uczniowie odpowiadają na krótkie pytania na koniec lekcji (ustnie lub pisemnie):

• Czego nauczyłem/am się dzisiaj?

• Co było dla mnie najtrudniejsze?

• Co potrafię teraz zrobić, czego wcześniej nie umiałem/am?

• Czy potrafię samodzielnie wykonać podobne zadanie?

Cel: sprawdzenie poczucia sprawstwa i poziomu zrozumienia.

2. Szybka karta

Uczniowie zapisują na kartce lub w aplikacji:

• jedną rzecz, którą zrozumieli,

• jedną rzecz, która ich zaciekawiła,

• jedno pytanie, które wciąż mają.

Cel: diagnoza zrozumienia i wskazanie obszarów do wyjaśnienia.

3. Obserwacja pracy uczniów podczas eksperymentu / projektu

Nauczyciel sprawdza:

• czy uczniowie potrafili poprawnie podłączyć elementy,

• czy rozumieli działanie układu,

• czy potrafili zlokalizować błędy,

• czy program działał zgodnie z założeniami,

• czy uczniowie pracowali samodzielnie i aktywnie.

Cel: ocena umiejętności praktycznych i zaangażowania.

4. Analiza efektu końcowego (produkt ucznia)

Możliwe formy:

• działający układ elektroniczny,

• napisany program,

• schemat połączeń,

Kryteria oceny powinny obejmować:

• poprawność merytoryczną,

• działanie układu,

• zgodność z instrukcją lub celem zadania,

• jakość wniosków i refleksji,

• umiejętność modyfikacji i rozwiązywania problemów. 

5. Ocena projektowa – metoda „dwie gwiazdy i jedno życzenie”

Uczniowie lub nauczyciel formułują:

• 2 mocne strony pracy,

• 1 obszar do poprawy.

Cel: wspieranie rozwoju poprzez konstruktywną informację zwrotną.

6. Dyskusja klasowa podsumowująca

Pytania, które mogą otworzyć rozmowę:

• Co było największym zaskoczeniem?

• Z czego jesteście najbardziej zadowoleni?

• Co jeszcze chcielibyście przetestować?

• Jak możnaby ulepszyć układ / program?

Cel: integracja wiedzy i rozwijanie kompetencji komunikacyjnych.

7. Porównanie celów lekcji z efektami

Nauczyciel dokonuje analizy:

• czy uczniowie osiągnęli zaplanowane cele,

• które cele zostały zrealizowane w pełni, a które częściowo,

• jakie metody okazały się najbardziej skuteczne,

• co należałoby zmodyfikować w przyszłych lekcjach.

Cel: ewaluacja własnej pracy i planowanie dalszych działań

Jako zadanie dodatkowe dla uczniów zainteresowanych programowaniem nauczyciel może zaproponować projekt „Wykorzystanie diody RGB do wizualizacji temperatury w pokoju.

Wykorzystanie diody RGB do wizualizacji temperatury w pokoju

Arduino – dioda RGB/Przeczytaj

Cel projektu

Stworzenie układu, który:

• odczytuje temperaturę z czujnika (np. DS18B20 lub LM35),

• steruje diodą RGB w zależności od temperatury w pokoju:

• niebieski– zimno (np. < 18°C)

• zielony– komfort (18–24°C)

• czerwony– gorąco (> 24°C)

Lista elementów

• Arduino Uno / ESP32 / Raspberry Pi (zależnie od wersji kodu)

• Dioda RGB (wspólna anoda lub katoda)

• 3 rezystory 220Ωomega

• Czujnik temperatury:

o    DS18B20 (cyfrowy) lub

o    LM35 (analogowy)

• Przewody połączeniowe

• Płytka stykowa

Schemat działania

1. Czujnik temperatury wysyła do mikrokontrolera wartość temperatury.

2. Program analizuje dane.

3. Dioda RGB zmienia kolor:

• RGB(0,0,255) – zimno

• RGB(0,255,0) – odpowiednia temperatura

• RGB(255,0,0) – za gorąco

Przykładowe rozwiązanie zadania w C++, Pythonie i Scratchu

Uczniowie pracują w grupach

1. Program w C++ (Arduino)

Wersja z czujnikiem DS18B20

Kod Arduino

#include <OneWire.h>

#include <DallasTemperature.h>

#define ONE_WIRE_BUS 2

#define RED_PIN 9

#define GREEN_PIN 10

#define BLUE_PIN 11

OneWire oneWire(ONE_WIRE_BUS);

DallasTemperature sensors(&oneWire);

void setup() {

  Serial.begin(9600);

  sensors.begin();

  pinMode(RED_PIN, OUTPUT);

  pinMode(GREEN_PIN, OUTPUT);

  pinMode(BLUE_PIN, OUTPUT);

}

void setColor(int r, int g, int b) {

  analogWrite(RED_PIN, r);

  analogWrite(GREEN_PIN, g);

  analogWrite(BLUE_PIN, b);

}

void loop() {

  sensors.requestTemperatures();

  float tempC = sensors.getTempCByIndex(0);

  Serial.print("Temperatura: ");

  Serial.println(tempC);

  if (tempC < 18) {

    setColor(0, 0, 255);       // zimno --- niebieski

  } else if (tempC <= 24) {

    setColor(0, 255, 0);       // komfort --- zielony

  } else {

    setColor(255, 0, 0);       // gorąco --- czerwony

  }

  delay(1000);

}

2. Program w Pythonie (np. Raspberry Pi + DS18B20)

Wymagania:

• Raspberry Pi z obsługą 1‑Wire

• RPi.GPIO

• w1thermsensor

Instalacja:

sudo apt install python3‑w1thermsensor

Kod:

from w1thermsensor import W1ThermSensor

import RPi.GPIO as GPIO

import time

RED = 17

GREEN = 27

BLUE = 22

GPIO.setmode(GPIO.BCM)

GPIO.setup(RED, GPIO.OUT)

GPIO.setup(GREEN, GPIO.OUT)

GPIO.setup(BLUE, GPIO.OUT)

sensor = W1ThermSensor()

def set_color(r, g, b):

    GPIO.output(RED, r)

    GPIO.output(GREEN, g)

    GPIO.output(BLUE, b)

try:

    while True:

        temp = sensor.get_temperature()

        print("Temp:", temp)

        if temp < 18:

            set_color(0, 0, 1)   # niebieski

        elif temp <= 24:

            set_color(0, 1, 0)   # zielony

        else:

            set_color(1, 0, 0)   # czerwony

        time.sleep(1)

except KeyboardInterrupt:

    GPIO.cleanup()

3. Program w Scratch (np. Scratch dla Arduino / mBlock)

Bloki programu:

Zdarzenie:

Kiedy kliknięto zieloną flagę
→ ustaw pin R jako wyjście
→ ustaw pin G jako wyjście
→ ustaw pin B jako wyjście

Pętla „zawsze”:

1.      Odczytaj temperaturę z czujnika (blok: „read temperature from DS18B20”)

2.      Jeśli temperatura < 18
→ ustaw R=0, G=0, B=255

3.      W przeciwnym razie, jeśli temperatura ≤ 24
→ ustaw R=0, G=255, B=0

4.      W przeciwnym razie
→ ustaw R=255, G=0, B=0

Podsumowanie

Projekt pozwala:

• monitorować temperaturę w pokoju,

• używać diody RGB jako wizualnego wskaźnika,

• można również dodać sterowanie – np. przy zbyt wysokiej temperaturze system włącza wentylator lub alarm.

Szczegółowy wykaz elementów e‑materiałów z ZPE wykorzystanych do opracowania scenariusza

Inne niezbędne środki i pomoce dydaktyczne

• Komputer z oprogramowaniem.

• Programowalne zestawy robotyczne do nauki programowania.

• Programowalne kontrolery wraz z zestawami czujników.

• Multimetry.

Źródła literaturowe

• Podstawy elektrotechniki i elektroniki, Khalid Saeed, Marek Parfieniuk, Wyd. Helion, 2020r

• Arduino – Przepis na rozpoczęcie, rozszerzenie i udoskonalenie projektów, Michael Margolis, Brian Jepson, Nicholas Robert Helion, Wyd. Helion 2021r

• Michael Margolis, Brian Jepson, Nicholas Robert Helion, Wyd. Helion 2021r

• Arduino 65 praktycznych projektów, John Boxall, Wyd. Helion 2014r.

• https://www.arduino.cc/