Pozytywnie sformułowana, np. „Zgodnie się bawiłeś z kolegą, super” zamiast „Przez cały dzień nie biłeś się z kolegą, super!”.

Krótka, jedno lub dwa zdania, bez dodatkowych komentarzy, które mogą zagłuszyć przekaz.

Precyzyjnie opisująca zachowanie, np. „Wyjąłeś na czas książki z plecaka. Widzę to”.

Natychmiastowa, czyli występująca tuż po zachowaniu.

Z zachowaniem kontaktu wzrokowego.

Adekwatna pod względem mocy jak i treści; za drobne rzeczy można chwalić w sposób stonowany, słowa wyjątkowe zostawiamy na wyjątkowe okazje.

Sformułowana wprost, bez ironii i aluzji.

Częsta, nawet za najmniejsze postępy.

Odnosząca się do wkładanego w pracę wysiłku, nie predyspozycji niezależnych od dziecka, np. „Widzę, że się napracowałeś” zamiast „Ale Ty ładnie malujesz!”.

Niezawierająca dodatkowych komentarzy. Chwalenie to nie moment na odwoływanie się do wartości, zasad dobrego wychowania. Błędnie sformułowaną pochwałę zawiera wypowiedź: „Podziękowałeś koledze po pracy w parze. To ważne, abyśmy się wzajemnie szanowali i przestrzegali zasad, na które jesteśmy umówieni. Pomoże nam to w przyszłości lepiej pracować i przyda się w dorosłym życiu”.