Jeśli nauczyciel ocenia uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym w szkole podstawowej lub z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz z niepełnosprawnościami sprzężonymi w szkole przysposabiającej do pracy, jest obowiązany znać rozporządzenie w sprawie podstawy programowej kształcenia ogólnego, czyli Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (Dz.U. z 2017 r., poz. 356 ze zm.).

Otóż w tym akcie prawnym oraz w podstawach programowych, dotyczących tych grup uczniów, nauczyciel znajdzie wiele informacji dotyczących oceniania.

Nauczyciel dowie się z tego rozporządzenia, m.in. że szkoła ma obowiązek stosowania w edukacji uczniów racjonalnych usprawnień, o których mowa w artykule 24 „Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych”, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1169).

To w nim znajdzie także informację, że w procesie oceny i planowania działań ważny jest głos ucznia, adekwatnie do jego możliwości.

To z tego aktu prawnego nauczyciel dowie się również, że ocenianie bieżące funkcjonowania ucznia prowadzone jest podczas spotkań zespołu nauczycieli i specjalistów pracujących z tym uczniem. Tego samego zespołu, który dokonuje wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia i opracowuje indywidualny program edukacyjno‑terapeutyczny.

Warto również pamiętać, że osiągnięcia w poszczególnych sferach oddziaływań pedagogicznych i rewalidacyjnych są planowane indywidualnie.

Jeśli indywidualnie stawiasz cele i dostosowujesz wymagania do możliwości dziecka z niepełnosprawnością, także indywidualnie oceniasz ich osiąganie.

Gdy nauczyciel zaobserwuje trudności ucznia, może zaproponować zorganizowanie mu zajęć rozwijających umiejętności uczenia się. To jedna z form pomocy psychologiczno‑pedagogicznej, o której także mówią przepisy prawa (§ 6.ust. 2 pkt 3) w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno‑pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1798).