R1Q9KD3NJXHS9

Nad nastolatkiem siedzącym w szkolnej ławce stoi jego rówieśnik. Jedną rękę do łokcia trzyma na jego szyi, drugą ręką trzyma chłopca za włosy. Chłopiec siedzący w ławce ma zaciśnięte usta i zamknięte oczy. Kilka osób w klasie biernie przygląda się tej sytuacji.

Jest wiele zachowań, które mogą prowadzić do osłabiania relacji między uczniami, a w konsekwencji do dezintegracji klasy bądź jej części. Tu zatrzymamy się na dwóch typach – mowie nienawiści (hejcie) i cyberprzemocy (cyberbullyingu). Z nich mogą wynikać kolejne aktywności skutkujące osłabieniem, bądź rozpadem struktury grupy uczniów. Ponadto w hejcie i cyberbullyingu tkwi potencjał rozpowszechniania działań dezintegrujących. Internet i nowe technologie, które są do tego wykorzystywane, umożliwiają łatwe przechodzenie z roli ofiary w rolę agresora (uczeń wykluczany na przerwach w szkole, w domu hejtuje swoich kolegów w sieci). Wytwarza się wówczas swego rodzaju obieg zamknięty, swoiste perpetuum mobile. Trudno je zidentyfikować i zahamować, aby nie osłabiało relacji interpersonalnych w klasie.