Rodzice nie zawsze znają zasady efektywnej komunikacji, dodatkowo mogą nie rozumieć działań nauczyciela czy szkoły. Mają prawo pytać i zgłaszać własne pomysły. Jeśli proponowane przez nich rozwiązania wykraczają poza obszar ich wpływu i odpowiedzialności, nauczyciel może je wziąć pod uwagę, ale może też odrzucić. Rodzice nie zawsze to rozumieją i czasem reagują impulsywnie. Trzeba też pamiętać, że rodzice czasem piszą wiadomości do nauczyciela, będąc pod wpływem emocji, zaraz po rozmowie z dzieckiem czy którymś z rodziców z klasy. Odpowiedzenie na pełną ekspresji wiadomość wymaga od nauczyciela spokoju i profesjonalizmu. To z kolei bywa trudne, ponieważ u nauczyciela także budzą się emocje, które może być trudno od razu opanować. Nauczyciel, tak jak każda inna osoba, musi posiadać strategie odreagowywania emocji. Jeśli czyta wiadomość, która wywołuje złość, lęk, smutek, potrzebuje podjąć działanie, które pomoże mu poradzić sobie w tymi uczuciami. W pracy strategie odreagowywania emocji są niezwykle potrzebne, ponieważ ich brak prowadzi szybko do wypalenia zawodowego (Wróbel, 2013). W kontekście prowadzenia komunikacji z rodzicami trzeba pamiętać, że pisanie do rodziców nie może być sposobem radzenia sobie z emocjami. Odpowiadając, nauczyciel musi mieć już emocje pod kontrolą. Rekomendujemy więc, aby na wiadomości od rodziców nie odpisywać od razu. Warto najpierw zredagować odpowiedź i poprosić kogoś o jej przeczytanie. Ważne, aby pisząc, skupiać się na pierwotnym problemie opisanym przez rodzica i nie odnosić się do wątków pobocznych, także do emocji rodziców. W komunikacji szkoła–dom to nauczyciel ma profesjonalne przygotowanie, do niego/niej należy prowadzenie komunikacji w sposób jak najbardziej efektywny, nastawiony na rozwiązania.

Pytania ułatwiające przygotowanie odpowiedzi na wiadomość rodziców:

• Co czuję, gdy czytam wiadomość? Jakie emocje się we mnie pojawiają? Czy potrzebuję najpierw sobie z nimi poradzić?

• Czy rozdzielam emocje rodziców od przedstawianych przez nich faktów? 

• O co rodzice proszą mnie wprost? Jak sądzę, czego potrzebują?

• Kogo sprawa dotyczy i czy mam na nią wpływ?

• Czy sytuacja, której dotyczy wiadomość, nie jest efektem mojej wcześniejszej błędnej decyzji? Czy jako nauczyciel(ka) nie zrobiłem(-am) czegoś, co nie było najlepszym rozwiązaniem, a na co teraz uwagę zwracają rodzice?

• Jaki ma być efekt prowadzonej korespondencji?