Podstawowym zabiegiem operacyjnym tej techniki jest skupienie się na znalezieniu konkretnych rozwiązań i sposobów radzenia sobie z danym problemem. Nie skupiamy się na przyczynach czy analizowaniu przeszłości. Koncentrujemy narrację rozmowy na szukaniu konstruktywnych sposobów rozwiązania problemów. Wtedy rozmowa staje się optymistyczna i motywująca (Klimkowska, 2021).

Drugim zabiegiem operacyjnym prowadzenia Rozmowy Skoncentrowanej na Rozwiązanie Problemu jest skupienie jej na wzmacnianiu mocy komunikacyjnej rodzica, tak aby stał się partnerem dialogu. Wtedy możemy kierować w rozmowie rodzica ku odkrywaniu i rozwijaniu jego mocnych stron, motywować do aktywnej zmiany (Zubrzycka‑Maciąg, 2018).

W rozmowie Skoncentrowanej na Rozwiązaniach, skupiamy się też na konkretnych działaniach, które rodzic może podjąć, aby osiągnąć zamierzone cele. Pomijamy wyjaśnianie przyczyn czy analizowanie przeszłości. Koncentrujemy się na tym, jak zrobić „krok do przodu”, czyli w jaki sposób małymi krokami, osiągnąć pożądany cel (Miś, 2008).

Strategiczne w Rozmowie Skoncentrowanej na Rozwiązaniach jest ustalenie celu. Dzieje się to poprzez pytania: „Co ma się zmienić?”, „Jak to, że ktoś się zmieni będzie pomocne Pani dziecku?”, „Co będzie Pan umiał robić inaczej, aby pomóc dziecku?”. „Co Pani w ten sposób osiągnie?”. Kolejnym krokiem jest określenie preferowanej przyszłości. To mogą być pytania otwarte, takie jak: „Jak będzie wyglądać Pani życie, gdy znikną problemy szkolne dziecka? Proszę sobie wyobrazić, że jesteśmy w przyszłości i sprawy mają się dobrze dla Pani. Co takiego innego jest obecne w Pani relacjach ze szkołą?”. Istotne jest również poszukiwanie zasobów rozwiązania problemów w rozmówcy – rodzicu. Składają się na nie jego rodzina i najbliższe otoczenie, jego umiejętności czy kompetencje, wcześniejsze doświadczenia, system wartościowania, konkretne działanie czy cechy osobowe (Świtek, 2017).