Tomek komunikuje się z otoczeniem za pomocą mowy werbalnej, zaburzonej pod względem artykulacji. Wypowiedzi ucznia są często zaburzone pod względem fleksyjnym, składniowym i gramatycznym. Chłopiec rozumie proste pytania i polecenia, przy bardziej złożonych wymaga dodatkowych wyjaśnień i pomocy. Ma niekiedy trudności z samodzielnym formułowaniem poprawnych zdań i pytań. Słownictwo dziecka jest ubogie i schematyczne. Jego rozwój intelektualny kształtuje się na poziomie niepełnosprawności intelektualnej w stopniu lekkim, jest nieharmonijny, z wyraźną przewagą funkcji wzrokowo‑percepcyjnych nad językowymi/słownymi. Na niskim poziomie jest ukształtowany u ucznia zakres wiadomości ogólnych, rozumowanie przez analogię, zasób słownictwa, spostrzegawczość, myślenie przyczynowo‑skutkowe, zdolność postrzegania całości na podstawie jej elementów, a także rozumienie norm i zasad społecznych. Uczeń ma trudności z wykrywaniem zmian, którym podlegają kolejne elementy ciągu, a także reguł względem wzorca w zadaniu, z dostrzeganiem istotnych elementów bądź nieścisłości przy określonych sytuacjach. Percepcja wzrokowa znaczących bodźców, różnicowanie danych spostrzeżeniowych, szczegółów istotnych od nieistotnych, a także całościowe przetwarzanie informacji są ukształtowane na poziomie poniżej przeciętnej. U chłopca obniżone jest myślenie analityczno‑syntetyczne. Poziom uczenia się wzrokowo‑ruchowego jest niski. Tomek ma trudności w zakresie zdobywania, przechowywania, odzyskiwania wiedzy, automatycznego przypominania sobie wyuczonych odpowiedzi. Z racji schorzenia podstawowego widoczny jest u niego także niski poziom analizy i syntezy słuchowej. Słuchowa pamięć bezpośrednia jest zaburzona. Uwaga chłopca jest mało odporna na czynniki/bodźce zakłócające (np. hałas w klasie, przesuwanie krzeseł, ławek), przejawia krótki czas koncentracji podczas wykonywania zadań.