Perspektywa di sotto in sù jako narzędzie iluzji we freskach włoskich XVII wieku
Element jest częścią modułowego podręcznika pt. "Sztuka przez wieki. Historia sztuki - zakres rozszerzony". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.
Materiał obejmuje omówienie barokowych fresków iluzjonistycznych, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Andrei Pozza. Przedstawione zostają główne założenia malarstwa iluzjonistycznego, sposoby konstruowania pozornej architektury oraz mechanizmy budowania przestrzeni otwierającej wnętrze ku górze. Omówione zostają najważniejsze realizacje Pozza, w tym dekoracja kościoła Sant’Ignazio w Rzymie, stanowiąca jeden z najpełniejszych przykładów barokowego iluzjonizmu. W części ćwiczeniowej umieszczono zadania pozwalające utrwalić wiedzę dotyczącą technik iluzjonistycznych, rozpoznawania elementów pozornej architektury oraz analizy wybranych fragmentów fresków. Każde zadanie opatrzone jest podpowiedzią ułatwiającą samodzielne rozwiązanie oraz modelową odpowiedzią umożliwiającą weryfikację.
Bibliografia
- Źródło: Adam Bochnak, Historia sztuki nowożytnej , Warszawa 1985, s. 74.
- Źródło: Kościół Sant’Ignazio di Loyola – przestrzeń iluzji i optycznego złudzenia, Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu). Cytat za: roma-nonpertutti.com/article/143/kosciol-santignazio-di-loyola-przestrzen-iluzji-i-optycznego-zludzenia (dostęp z dnia 31.03.2018). Online-skills.
- Źródło: Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu). Cytat za: Adam Bochnak, Historia sztuki nowożytnej, PWN, Warszawa 1981, s. 74.