Najsłynniejsi kochankowie świata - Romeo i Julia. Wiliam Szekspir Romeo i Julia
Element jest częścią modułowego podręcznika pt. "Dobrze się składa. Język polski - zakres podstawowy ". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.
Materiał zawiera fragmenty Romea i Julii W. Szekspira. Uczniowie zapoznają się z bohaterami sztuki i śledzą relacje między nimi. Ponadto w materiale znajdują się teksty krytyczne na temat tragedii, by lepiej zrozumieć istotę zabiegów literackich Szekspira. Ilustracje interaktywne prezentują inne sztuki Szekspira, w których występują pary miłosne. Ćwiczenia służą analizie słynnych monologów Romea, omówieniu cech monologu w dramatach i wyjaśnieniu roli monologów w dramacie Szekspira. Nawiązania prezentują utwory literackie, których inspiracją stała się tragedia Szekspira Romeo i Julia.
Bibliografia
- Źródło: Anna Gorzelak, Rozważania. XIV LO we Wrocławiu, klasa 2C.
- Źródło: Willard Farnham, Posłowie, [w:] William Shakespeare, Hamlet, tłum. S. Barańczak, Kraków 1997, s. 224–225.
- Źródło: William Szekspir, Makbet (akt V, scena 5), tłum. S. Barańczak, Kraków 2000, s. 143.
- Źródło: Alfred Harbage, Posłowie, [w:] William Shakespeare, Makbet, tłum. S. Barańczak, Kraków 2000, s. 157.
- Źródło: William Szekspir, Romeo i Julia (akt V, scena 3), tłum. S. Barańczak, Kraków 2001, s. 170.
- Źródło: William Szekspir, Romeo i Julia (akt I, scena 3), tłum. S. Barańczak, Kraków 2001, s. 35.
- Źródło: William Szekspir, Romeo i Julia (akt I, scena 4), tłum. S. Barańczak, Kraków 2001, s. 38.
- Źródło: John E. Hankins, Posłowie, [w:] William Shakespeare, Romeo i Julia, tłum. S. Barańczak, Kraków 2001, s. 179–180.
- Źródło: William Shakespeare, Hamlet (akt III, scena 1), tłum. S. Barańczak, Kraków 1997, s. 97–100.
- Źródło: William Shakespeare, Makbet (akt I, scena 7), tłum. S. Barańczak, Kraków 2000, s. 33–36.
- Źródło: William Shakespeare, Romeo i Julia (akt II, scena 2), tłum. S. Barańczak, Kraków 2001, s. 56–65.
- Źródło: Johann Wolfgang von Goethe, O Szekspirze w nieskończoność. Cytat za: Szkice szekspirowskie, red. W. Chwalewik, Warszawa 1983, s. 94.
- Źródło: Henryk Zbierski, William Shakespeare, Warszawa 1988, s. 371.
- Źródło: William Shakespeare, Romeo i Julia, tłum. Stanisław Barańczak, Poznań 1990, s. 7.
- Źródło: Halina Poświatowska, *** (jestem Julią), [w:] Od Staffa do Wojaczka. Poezja polska 1939–1985. Antologia, t. 2, wybór Bohdan Drozdowski, Bohdan Urbankowski, Łódź 1988, s. 294–295.
- Źródło: Halina Poświatowska, *** (jestem dla ciebie czuła), [w:] tejże, Poezja 1, Kraków 1997, s. 58–59.
- Źródło: Cyprian Kamil Norwid, W Weronie, [w:] tegoż, Poezja i dobroć. Wybór z utworów, Warszawa 2003, s. 153.
- Źródło: Stanisław Barańczak, Romeo i Julia, [w:] tegoż, Biografioły, Poznań 1991, s. 43.
- Źródło: Władysław Sikora, Romee i Julia, [w:] tegoż, Nie tylko… kabaret POTEM, Wrocław 1998, s. 26–28.
- Źródło: Jadwiga Sokołowska, Spory o barok, Warszawa 1971, s. 180–189.
- Źródło: Jarosław Komorowski, Romeo i Julia Wiliama Szekspira, Warszawa 1990, s. 44–45.
- Źródło: [na podstawie:] Natura Szekspira. Rozmowa z Piotrem Kamińskim, https://www.dwutygodnik.com/artykul/3935-natura-szekspira.html [dostęp 29.03.2022].
- Źródło: Natura Szekspira. Rozmowa z Piotrem Kamińskim, dostępny w internecie: https://www.dwutygodnik.com/artykul/3935-natura-szekspira.html [dostęp 29.03.2022].
- Źródło: William Szekspir, Hamlet (akt IV, scena 7), tłum. S. Barańczak, Kraków 1997, s. 177.
- Źródło: Adam Kulawik, Poetyka. Wstęp do teorii dzieła literackiego, Kraków 1994, s. 369.
- Źródło: Dorota Kulczycka, "Soliloquia" z dramaturgii Szekspira – w świetle teorii, „Świat Tekstów. Rocznik Słupski” 2014, nr 12, s. 76.
- Źródło: Wiliam [czytaj: łyliam] Szekspir, Romeo i Julia, tłum. Stanisław Barańczak, Poznań 1990, s. 41.
- Źródło: William Shakespeare, Romeo i Julia (akt I, scena 5), tłum. Stanisław Barańczak, Kraków 2001.
- Źródło: William Shakespeare, Romeo i Julia (akt II, scena 2), tłum. Stanisław Barańczak, Kraków 2001, s. 56–59.
- Źródło: William Shakespeare, Romeo i Julia (akt V, scena III), tłum. Stanisław Barańczak, Kraków 2001, s. 166–167.