Bóg jest, czy go nie ma? A może nie może nie być?

W rozdziale tym postawimy pytanie, czy istnienie Boga można uzasadnić racjonalnie, i przyjrzymy się dwóm najważniejszym średniowiecznym próbom odpowiedzi na nie. Najpierw omówimy dowód ontologiczny Anzelma z Canterbury, który wywodzi istnienie Boga z samego pojęcia bytu najdoskonalszego, wraz z jego założeniami i krytyką (Gaunilona, Kanta i innych). Następnie przejdziemy do Tomasza z Akwinu, jego rozróżnienia między teologią a filozofią, koncepcji trzech rodzajów prawd oraz empirystycznej teorii poznania, która skłoniła go do odrzucenia podejścia Anzelma na rzecz pięciu dowodów kosmologicznych, wyprowadzających istnienie Boga nie z pojęć, lecz z obserwacji świata. Rozdział zamknie refleksja nad tym, czym oba dowody różnią się w swoich filozoficznych fundamentach i jak świadczą o twórczym przyswojeniu myśli starożytnej przez kulturę chrześcijańskiej Europy.