Interaktywna mapa przedstawia rozmieszczenie murali w Polsce. Zaznaczone są na niej miejscowości, do których zostały dołączone ilustracje z muralami. Pod numerem 1 znajduje się Grudziądz. Ilustracja przedstawia mural ukazujący portret kobiety z chustą na szyi. W tle usytuowane są inne budynki. Do ilustracji dołączony jest komentarz: Grudziądz, ul. Włodka 5, Artysta: GUIDO VAN HELTEN, Tytuł: Bez tytułu, Rok powstania: 2016. Pod numerem 2 znajduje się Kostrzyn nad Odrą. Ilustracja przedstawia mural na bloku mieszkalnym, przedstawiający kobietę, której głowa otoczona jest roślinami. Na niej umieszczony jest lecący ptak. Po lewej stronie znajdują się cztery okna z balkonami. Budynek posiada czerwony dach. Do ilustracji dołączona jest informacja: Kostrzyn nad Odrą, ul. Sikorskiego 35, Artysta: Otecki, Tytuł: Bez tytułu Rok powstania: 2014. Pod numerem 3 znajduje się Poznań. Ilustracja przedstawia mural z widokiem na Stare Miasto. Jest to fotografia z roku tysiąc osiemset dziewięćdziesiątego piątego. Ukazuje kamienice, kościół w tle oraz rynek, na którym stoi auto i po którym spacerują przechodnie. Do ilustracji została dołączona informacja: Poznań, ul. Al. Marcinkowskiego 23, Artysta: GUIDO VAN HELTEN, Tytuł: Bez tytułu, Rok powstania: 2016. Pod numerem 4 znajduje się Łódź oraz 10 ilustracji murali. Pierwsza to mural na Galerii Łódzkiej. Ukazuje abstrakcję z dominacją ciepłych kolorów. Przeważają w niej plamy brązów i fioletów, które kontrastują z błękitami, układają się w geometryczne, ale bliżej nieokreślone kształty. Do ilustracji dołączona jest informacja: Łódź, Piłsudskiego 15/23, Artyści: PROEMBRION, Tytuł: Przemiana, Rok powstania: 2013. Druga ilustracja przedstawia mural na jednym z bloków, ukazujący postać z kozami, ubraną w pomarańczowy kaptur i trzymającą w palcach lewej dłoni białą kulkę. Jedna z kóz znajduje się na jej ramieniu. W tle widoczne jest osiedle. Do ilustracji została dołączona ilustracja: Łódź, ul. Wyszyńskiego 80, Artyści: INTI, Tytuł: Wierzę w kozy, Rok powstania: 2013. Trzecia ilustracja przedstawia mural ukazujący martwą naturę, na której znajduje się przezroczysty wazon z fioletowymi kwiatami. Obok niego leżą zwiędłe kwiaty i łodygi, a za nim jeden duży kwiat. Do ilustracji dołączona jest informacja: Łódź, ul. Politechniki 16, Artyści: ARYZ, Tytuł: STILL ALIVE, Rok powstania: 2012. Czwarta ilustracja przedstawia mural ukazujący wizerunki ludzi reprezentujących różne środowiska. Wśród nich znajduje się między innymi klaun i strażak. Mural jest wielobarwny. Fragmenty ciał postaci ukazane są w różnych pozach. Pośrodku zamieszczony jest żółty napis OIL, a obok niego mała palma. Po prawej stronie usytuowany jest blok mieszkalny przysłonięty drzewami. Do ilustracji dołączona jest informacja: Łódź, ul. Rzgowska 52, Artyści: 3TTMAN, Tytuł: Waga mocy, Rok powstania: 2013. Piąta ilustracja przedstawia mural ukazujący portret ciemnej kobiety, która ma schyloną głowę, przysłoniętą lewym ramieniem. W portrecie zostały użyte plamy barwne: fioletowe, błękitne i ciemnoróżowe. Do ilustracji dołączona jest informacja: Łódź, ul. Jana Brzechwy 3, Artyści: PAOLA DELFIN, Tytuł: Leczenie, Rok powstania: 2015. Szósta ilustracja przedstawia mural ukazujący tłum ludzi idących ulicą, których sylwetki w miarę oddalania łączą się z bryłami geometrycznymi. Na pierwszym planie postacie ukazane są w brązowo‑pomarańczowo‑szarym kolorze. Im daalej, tym barwy stają się chłodniejsze, dominują w nich błękity i jasne żółcienie. W tle znajduje się widok na osiedle z blokami i drzewami. Do ilustracji dołączona jest informacja: Łódź, ul. Morcinka 2 i 4, Artyści: CEKAS, SEPE, CHAZME, PROEMBRION, TONE, Tytuł: Odzyski, Rok powstania: 2014. Siódma ilustracja przedstawia mural ukazujący wielokondygnacyjną wieżę, w której znajduje się wiele pomieszczeń z licznymi schodami. Wszystkie przedstawione są w przekroju. We wnętrzach znajdują się postacie jak z bajek. Środek wieży wypełniają okna wieżowca. Pomiędzy nimi namalowane zostały postacie ludzkie i zwierzęce. Mural został sporządzony intensywnymi kolorami. Do ilustracji dołączona jest informacja: Łódź, ul. Matejki 21/23, Artyści: MESSY DESK, Tytuł: Wieża Babel, Rok powstania: 2014. Ósma ilustracja przedstawia mural ukazujący portret Artura Rubinsteina, polskiego pianisty pochodzenia żydowskiego. Mężczyzna przedstawiony jest na tle wielobarwnej mozaiki oraz kolorowej klawiatury pianina. Ubrany jest w garnitur oraz białą koszulę i muchę. Rękoma trzyma się za uszy, wytrzeszcza oczy i ma śmiesznie wykrzywioną minę. Po lewej stronie rośnie drzewo, a przed budynkiem stoją auta. Do ilustracji dołączona jest informacja: Łódź, ul. Sienkiewicza 18, Artyści: EDUARDO KOBRA, Tytuł: RUBINSTEIN, Rok powstania: 2014. Dziewiąta ilustracja przedstawia mural ukazujący głowę kobiety na tle owoców i warzyw. Są tam między innymi: kukurydza, jabłko, granat, winogrona. Na górze znajduje się drewniane koło i szpula. Po bokach symetrycznie umieszczone są kury siedzące na kolorowych jajkach. Nad ich głowami znajdują się aureole. Budynek, na którym namalowany jest mural ogrodzony jest płotem., a z przodu znajdują się metalowe barierki. Do ilustracji dołączona jest informacja: Łódź, ul. Piłsudskiego 135, Artyści: NOMAD CLAN, Tytuł: FESTIWAL ŁÓDŹ 4 KULTUR - MOKOSZ, Rok powstania: 2017. Dziesiąta ilustracja przedstawia mural ukazujący ptaka, skonstruowanego z namalowanych, metalowych elementów. Znajduje się on na tle ceglanej budowli. Górna część muralu wypełniona jest plamami w odcieniach seledynu, zieleni i bieli. W kilku miejscach spod tynku wyłaniają się fragmenty ceglanej ściany. Do ilustracji dołączona jest informacja: Łódź, ul. Kilińskiego 127, Artyści: BORDALO II, Tytuł: APUS APUS, Rok powstania: 2015. Pod numerem 5 znajduje się Toruń oraz 3 ilustracje murali. Pierwsza przedstawia grafikę ukazującą siedem scen. W każdej z nich zamieszczono trzy obrazy odnoszące się do przeszłości, teraźniejszości i przyszłości toruńskiej dzielnicy. Najbardziej widoczna jest dolna scena, w której mężczyzna pasie owce, a po prawej dwie postacie grają na instrumentach. Za nimi są trzy okna. W pierwszym znajduje się cień mężczyzny z długą laską i workiem na plecach, w drugim dwie postacie siedzą w pomieszczeniu, a w trzecim mężczyzna siedzi przy oświetlonym lampą biurku. Każda ilustracja przedstawiona jest w innej kolorystyce: w pierwszej dominują zielenie i szarości, następnie ku górze obrazy otrzymały odcienie: pomarańczowy, szary, błękitny, czerwono‑różowy, oliwkowy i ponownie błękitny. Lewa strona wieżowca jest otynkowana. Do ilustracji dołączona jest informacja: Toruń, ul. Konstytucji 3‑go Maja 13, Artyści: Andrzej Poprostu, Tytuł: Bez tytułu, Rok powstania: 2015. Druga ilustracja przedstawia mural ukazujący generał Elżbietę Zawadzką w podeszłym wieku, siedzącą na fotelu i oglądającą album ze zdjęciami. Powyżej znajdują się kolejne kadry z jej życia. Jest tam między innymi zdjęcie ze studenckiej przeszłości oraz z jej działalności wojskowej. W górnej części muralu, nad dachem, jest ukazana jako skoczek spadochronowy. Do ilustracji dołączona jest informacja: Toruń, ul. Gagarina 132‑138, Artyści: Andrzej Poprostu‑Damian Jędrzejewski, Tytuł: Kadry z życia gen. Elżbiety Zawackiej, Rok powstania: 2015. Trzecia ilustracja przedstawia mural ukazujący scenę przy przystanku tramwajowym. Na ławce siedzi postać z psem, obok stoi rower, znak z tramwajem, dalej mężczyzna zamiata chodnik. Pośrodku przebiegają zające. Przy przystanku stoi oświetlony, zniekształcony, pofalowany tramwaj, w którym znajduje się wiele postaci. Światło z jego lampy pada w lewą stronę. Pomiędzy przystankiem a tramwajem unoszą się kłęby dymu. W tle, po lewej stronie znajduje się osiedle, a po prawej stoją budynki fabryk. Do ilustracji dołączona jest informacja: Toruń, ul. Wschodnia, Artyści: Andrzej Poprostu, Tytuł: Ghost Train, Rok powstania: 2017. Do prezentacji mapy dołączony jest podkład muzyczny o spokojnym charakterze, wykonany na gitarze i elektronicznych instrumentach perkusyjnych.

Pokaz slajdów zaangażowane szablony Banksyego. Slajd 1 betonowy mur z kamerą monitoringu. slajd 2. Dominic Robinson (fot.), Banksy, „Banksy Girl and Heart Balloon”, Bristol, Wielka Brytania, wikimedia.org, CC BY 2.0 Na tle szarego muru stoi dziewczynka trzymająca w dłoni nić na końcu której widoczny jest czerwony balon w kształcie serca. Slajd 3. Enigmatyczny artysta uczynił ze swojej sztuki oręż wymierzony przeciw wojnie oraz wszelkim przejawom konsumpcjonizmu, faszyzmu oraz totalitaryzmu. Jednak pod nihilistyczną powłoką szablony Banksy’ego skrywają prawdziwie egzystencjalne oblicze. Slajd 4. To graficzne epigramaty, za których pomocą artysta diagnozuje conditio humana, piętnując ludzką chciwość, hipokryzję, moralne zblazowanie, jak również daleko idące skutki ksenofobii, fundamentalizmu oraz społecznej alienacji. „Czasem czuję takie obrzydzenie z powodu stanu tego świata, że nie mogę nawet dojeść drugiej porcji szarlotki” – twierdzi. Mocno ironiczny ton jego internetowych wypowiedzi lub myśli zebranych na łamach autorskich publikacji idzie w parze z wyjątkową empatią, wrażliwością na drugiego człowieka i pragnieniem uświadomienia mu zagrożeń, które przynosi współczesny świat. Slajd 5. Banksy, „Kill” („Zabij”), pinimg.com, CC BY 3.0 Slajd 6. Banksy nie kryje również swojej niechęci do zinstytucjonalizowanych form porządku publicznego oraz wszelkich służb mundurowych, obnażając, kwestionując i obalając w swoich pracach mechanizmy społecznej kontroli, zniewolenia i psychofizycznego terroru reprezentowane przez uzbrojone siły prewencji czy ośmieszanych policjantów. To ich ofiarami najczęściej padają dzieci zobrazowane jako naiwni przechodnie – pokryte cieniem czarno‑białe figury zanurzone w mrocznej, pełnej niebezpieczeństw rzeczywistości. Dziewczynka, której balon w kształcie serca porywa wiatr, gaworzący bobas budujący z klocków wieżę układającą się w napis „Kill” („Zabij”) Slajd 7. Banksy, „NO FUTURE” (Bez przyszłości), pinimg.com, CC BY 3.0 Slajd 8. Dziecko z balonikiem w kształcie litery O dopełniającej wyraz NO FUTURE, poparzona napalmem Kim Phuc (szablon bazujący na słynnej fotografii Nicka Uta) trzymana za ręce przez Myszkę Mickey oraz Ronalda McDonalda – każdy z tych dziecięcych bohaterów apeluje o naszą uwagę, pomoc i poczucie odpowiedzialności. Slajd 9. Banksy, „Our time will come” („Nasz czas nadejdzie”), newsweek.com, CC BY 3.0 Slajd 10. Obok tworzenia poważnych, refleksyjnych dzieł, Banksy bawi się ostrzem satyry, chętnie ośmieszając ludzkie przywary poprzez wykorzystywanie szablonów przedstawiających zantropomorfizowane małpy lub szczury. Szczególną sympatią darzy gryzonie, za których pomocą ilustruje niższy, bardziej zwierzęcy aspekt człowieczeństwa. Równocześnie szczur staje się symboliczną reprezentacją twórcy graffiti. Obaj są przecież sprytni, niekochani, niemożliwi do wyrugowania. W dodatku sprawiają wrażenie, że potrafią być w wielu miejscach jednocześnie. I co najważniejsze – nie mają szacunku dla tak zwanych autorytetów. Dialogiczność oraz kontekstualność sztuki Banksy’ego znajduje swoje dopełnienie w precyzyjnie przemyślanej prowokacji. W 2005 roku artysta zamieścił kilka „poprawionych” obrazów w nowojorskim Musem of Modern Art, Metropolitan Museum of Art czy Brooklyn Museum. W Amerykańskim Muzeum Historii Naturalnej pozostawił eksponat o nazwie „Banksus Militus Ratus”, przedstawiający wypchanego szczura w stroju grafficiarza trzymającego w łapce puszkę farby użytej do napisania zdania „Our Time Will Come” („Nasz czas nadejdzie”). Slajd 11. (…) Będąc zadeklarowanym aktywistą, Banksy niesie swoje pacyfistyczne przesłanie daleko poza granice Albionu. W 2006 roku w Palestynie ofiarą jego artystycznej partyzantki padł fragment 680‑kilometrowego muru oddzielającego Izrael od Autonomii Palestyńskiej. Banksy namalował w sumie dziewięć obrazów po palestyńskiej stronie zachodniego muru granicznego, z których jeden przedstawiał drabinę sięgającą szczytu muru, inny – dziecko, które zabawkową łopatką wykopało dziurę w ścianie. Slajd 12. Jeszcze inny – bawiące się dzieci, a nad nimi otwór, przez który przebijała wizja raju rodem z turystycznych katalogów. Slajd 13. Graffiti ukazujące znak lawety zabierającej czołg, Slajd 14. oglądana przez celownik niewidocznego snajpera gołębica w kamizelce kuloodpornej niosąca w dziobie gałązkę oliwną Slajd 15. czy sylwetka dziewczynki unoszonej ponad mur przez wiązankę balonów – to dowody na to, że ilustracyjny dowcip Banksy’ego łączy się z zadumą nad istotą cierpienia, prześladowań i politycznych gier, w których nie ma zwycięzców.