We władzy Formy i gęby - Ferdydurke (Kopia)
Element jest częścią wątku pt. "Dwudziestolecie międzywojenne (P)". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.
E‑materiał dotyczy pojęcia Formy w twórczości Witolda Gombrowicza, zwłaszcza w Ferdydurke, i jego metafor ciała: „gęba”, „pupa”, „łydka”. Uczeń nauczy się rozumieć, czym jest Forma według Gombrowicza — jako maska albo rola społeczna narzucana z zewnątrz lub przyjmowana przez jednostkę. Pozna jak autor dekonstrukcyjnie podchodzi do konwencji powieści, wykorzystuje groteskę, absurd i parodię. Zrozumie także, jak pojęcie „gęby” pozwala analizować relacje między jednostkami i grupami społecznymi — jak się one kształtują i jakie formy im przyprawia społeczeństwo. Materiał zawiera multimedia, ćwiczenia interaktywne i otwarte.
Bibliografia
- Źródło: Witold Gombrowicz, Zjawienie się profesora Pimki, [w:] tegoż, Ferdydurke, Kraków 1989.
- Źródło: Witold Gombrowicz, Przedmowa do Filidora dzieckiem podszytego, [w:] tegoż, Ferdydurke, Kraków 1989, s. 78–79.
- Źródło: Janusz Goćkowski, Świat wieczystych aktorów (Gombrowiczowska antroposocjologia Formy), „Teksty” 1976, nr 4–5, s. 239–240.
- Źródło: Agnieszka Urbańska, Ferdydurke, czyli studium nad Formą – o kłopotach w recepcji Gombrowiczowskiego dzieła i o recepcie na prawidłowe jego odczytanie , [w:] POSTSCRIPTUM POLONISTYCZNE, 2014, s. 378.
- Źródło: Jerzy Jarzębski, Anatomia Gombrowicza, „Teksty” 1972, nr 1, s. 116–117.