Georg Wilhelm Friedrich Hegel

W tym rozdziale poznamy filozofię Georga Wilhelma Friedricha Hegla, najwybitniejszego przedstawiciela idealizmu niemieckiego, który próbował ująć całą rzeczywistość w jeden spójny system. Jego myśl przedstawimy na tle klasycznej filozofii niemieckiej, rozwijanej po Kancie przez Fichtego i Schellinga. Następnie przyjrzymy się podstawom systemu Hegla: dialektyce opartej na triadzie tezy, antytezy i syntezy, pojęciu Absolutu (Ducha) oraz podziałowi filozofii na logikę, filozofię przyrody i filozofię ducha. Szczególną uwagę poświęcimy filozofii dziejów. Hegel uważał historię za racjonalny i konieczny proces, w którym ludzkość stopniowo uświadamia sobie wolność. Proces ten przebiega przez cztery epoki: świat Wschodu, Grecję, Rzym i świat germański. To właśnie w historii Absolut poznaje samego siebie, wykorzystując narody i wybitne „jednostki powszechnodziejowe” dzięki „chytrości rozumu”. Poznamy także Heglowską koncepcję państwa jako najwyższej formy ducha obiektywnego i gwaranta wolności oraz ducha absolutnego, który przejawia się w sztuce, religii i filozofii. Na koniec zobaczymy, jak silnie Hegel wpłynął na późniejszą filozofię – od prawicy i lewicy heglowskiej, przez Marksa i polskich romantyków, po jego krytyków: Schopenhauera, Kierkegaarda i Poppera.